یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بربخورد

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد خطی ننویسم که آزار دهد کسی را .

یادم باشد که روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نیست .

یادم باشد سنگ خیلی تنهاست …..

یادم باشد زندگی را دوست دارم .

یادم باشد هرگاه ارزش زندگی یادم رفت

در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی قربانگاه می رود

زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم .

یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردی

که از سازش عشق می بارد به اسرار عشق پی برد و زنده شد .

یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم.

یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم .

یادم باشد , یادم باشد …

 

 

منبع : وبلاگ یاداشت های یک خبرنگار کامران نجف زاده


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *